اروتیک کوسوانت‌ها

کوسوانتس‌ها قومی سلتی از عصر آهن در ویندلیکیا بودند، یعنی پیش‌کوه‌های آلپی میان رود دانوب و کوه‌ها در آنچه امروز جنوب آلمان است. روم در 15 پیش از میلاد آنان را شکست داد و آن‌ها در جمعیت بومی ایالت رایتیا محو شدند. امروز هیچ جامعه‌ای به‌نام ایشان از نسل آن‌ها نیست. آنچه باقی مانده واژه‌ای است که بر سنگ کنده شده است. حدود 7 یا 6 پیش از میلاد، آگوستوس بنای یادبود پیروزی‌اش را در لا تورْبی، بالای موناکوی کنونی، برپا کرد؛ بر آن نام ملت‌های آلپی‌ای که فتح کرده بود حک شد. این بنا چهار قوم ویندلیکی را نام می‌برد: کوسوانتس‌ها، روکیناتس‌ها، لیکاتس‌ها و کاتنیاتس‌ها. پلینیوس بزرگ این فهرست را در کتاب تاریخ طبیعی خود نقل کرد. بعدها جغرافی‌دان بطلمیوس گروهی ویندلیکی به‌نام کونسوآنتای ثبت کرد که عموماً همان قوم دانسته می‌شود.

این تقریباً تمام سندهای مکتوب است، پس بقیه را باید از خود منطقه خواند. نمی‌توانیم بگوییم سرزمین ایشان کجا بوده است. لیکاتس‌ها نام خود را از رود لخ گرفته‌اند، اما کوسوانتس‌ها را نمی‌توان به هیچ دره یا شهر شناخته‌شده‌ای پیوند داد. مانند دیگر ویندلیکی‌ها، تقریباً قطعاً به زبانی سلتی قاره‌ای سخن می‌گفتند که امروز تنها از نام قبیله‌ها، مردمان و مکان‌ها شناخته می‌شود. آن‌ها به جهان متأخر لاتن در جنوب باویر تعلق داشتند. آن جهان شهرهای حصاردار مانند مانچینگ بر دانوب، آهنگری و تجارت داشت. همچنین سکه‌های طلای کوچک کاسه‌مانند ضرب می‌کرد. کشاورزانی که بعدها آن‌ها را کشف کردند، آن‌ها را Regenbogenschüsselchen نامیدند، یعنی «کاسه‌های کوچک رنگین‌کمان»، چون باور داشتند این سکه‌ها هرجا رنگین‌کمان به زمین می‌رسد می‌افتند. دین چندخدایی بود. دیوارهای خاکی مربع‌شکل در همان منظره پراکنده‌اند و باستان‌شناسان هنوز بر سر این اختلاف دارند که آیا مکان‌های مقدس بوده‌اند.

پایان سریع رسید. در 15 پیش از میلاد آگوستوس پسرخوانده‌هایش دروسوس و تیبریوس را از دو سو به آلپ فرستاد و در یک فصل جنگی، رایتی‌ها و ویندلیکی‌ها شکست خوردند. کاسیوس دیو گزارش می‌دهد که روم سپس بیشتر مردان در سن جنگیدن را با خود برد. به اندازه‌ای مردم باقی گذاشت که زمین را کشت کنند، اما آن‌قدر کم که نتوانند شورش کنند. این سرزمین بخشی از استان رایتیا شد که پایتختش در آگوستا ویندلیکوروم، یعنی امروز آوگسبورگ، شکل گرفت. سربازان نیروی کمکی ویندلیکی در یگان‌های کمکی رومی دور از خانه خدمت کردند و نام‌های قبیله‌ای کهن از کاربرد افتادند. پس از فروپاشی حکومت روم، آلامانی‌ها و باواری‌ها همان زمین را اشغال کردند. هیچ چیزی که کوسوانتس‌ها ساخته‌اند نمی‌تواند به نام آن‌ها ثبت شود. تنها چیزی که باقی مانده جای آن‌ها در فهرست فاتح است.