اروتیک بریزانی‌ها

بریزانی‌ها قومی اسلاو غربی بودند که در بخش پایینی رود هاول، پیرامون هاول‌برگ، در منطقه‌ای که امروز در شمال‌شرقی آلمان قرار دارد، از آغاز سده‌های میانه تا فتح آلمانی‌ها در سده دوازدهم زندگی می‌کردند. پس از آن فتح، آرام‌آرام در جمعیت آلمانی‌زبان براندنبورگ در هم ادغام شدند. آنچه آنان را به یک گروه تبدیل می‌کرد، یک مکان بود. نام آنان معمولاً به واژه اسلاوی به معنای کرانه رودخانه بازگردانده می‌شود، یعنی تقریباً مردم ساحل. سرزمین مرطوب و برش‌خورده از رودخانه‌ها، جایی که هاول به البه می‌ریزد، زمینی بود که در اختیار داشتند.

آنان از کوچک‌ترین قبیله‌های اسلاوهای پولابی بودند، همان اقوامی که میان رودهای البه و اودر ساکن شدند، و معمولاً جزو لوتیچی‌ها شمرده می‌شوند؛ اتحادیه‌ای که با نام ولتی‌ها نیز شناخته می‌شود. آنان به گویشی از زبان اسلاوی غربی از گروه لخیتی سخن می‌گفتند که با زبان همسایگان پولابی و پومرانی‌شان نزدیکی بسیار داشت و با زبان لهستانی خویشاوندی دورتری. بریزانی‌ها هیچ چیز از زبان خود را ننوشتند. آنچه باقی مانده نام آنان در منابع لاتین و شماری پراکنده از نام‌های جای اسلاوی است. مانند سایر لوتیچی‌ها، آنان نیز مدت‌ها پس از آنکه فرمانروایان همسایه‌شان غسل تعمید یافتند، همچنان خدایان کهن اسلاوی را می‌پرستیدند. برای این اتحادیه، روی‌گردانی از کلیسا به همان اندازه به سیاست مربوط بود که به باور: کلیسا یعنی اسقف، و اسقف یعنی پاسخگو بودن به یک پادشاه آلمانی.

سرزمین آنان بر مرزی مورد مناقشه قرار داشت. اوتوی یکم در میانه سده دهم، در چارچوب تلاشی برای قرار دادن اسلاوهای البه زیر فرمان ساکسونی‌ها، اسقف‌نشینی در هاول‌برگ بنیاد نهاد. در قیام بزرگ اسلاوها در سال 983، لوتیچی‌ها و متحدانشان آن نظم را درهم شکستند. آنان نهادهای کلیسایی هاول‌برگ و براندنبورگ را ویران کردند و منطقه را برای بیش از یک و نیم سده مستقل و بت‌پرست نگه داشتند. پایان کار به مراحلی رسید: جنگ صلیبی ونده‌ها در سال 1147، بنیادگذاری مارگرافی براندنبورگ به دست آلبرشت خرس، و جریان پیوسته‌ای از مهاجران آلمانی، فلاندری و هلندی که زمین‌ها را آباد کردند، شهرها بنیاد نهادند و قانون آلمانی را به آنجا آوردند. گفتار اسلاوی در کرانه‌های هاول در قرون پس از آن کم‌کم محو شد.

آنچه برجای گذاشتند آرام اما هنوز قابل مشاهده است. نام روستاهایی که به پسوندهای -itz و -ow ختم می‌شوند، در پریگنیتس و سرزمین هاول، هنوز ریشه‌ای اسلاوی دارند و حلقه‌های خاکریز دفاعی آن دوره هنوز در چشم‌انداز برپاست. کلیسای جامعی که بالای هاول‌برگ قرار دارد و در سال 1170 تقدیس شد، نشان‌دهنده نظمی است که جایگزین آنان شد. امروز کسی بریزانی‌ها را به‌عنوان نیاکان خود به یاد نمی‌آورد، اما مردم این منطقه تا حدی از اسلاوهایی مانند آنان سرچشمه گرفته‌اند که با مهاجرانی که بعدها آمدند درهم آمیخته‌اند.