اروتیک بریگانتی‌ها

بریگانتیان قومی کلتی از عصر آهن بودند که انتهای شرقی دریاچه کنستانس را در اختیار داشتند، جایی که راین آلپی به این دریاچه می‌ریزد. در سال 15 پیش از میلاد روم آنان را فتح کرد و سرزمینشان را به استان رائتیا افزود، و با گذشت زمان در جمعیت رومی‌شده و سپس آلامانی منطقه ادغام شدند. هیچ جامعه‌ای به‌عنوان قومی مستقل از نسل آنان نیست. آنچه از خود بر جا گذاشتند بیشتر یک نام است: برگنتس، شهر اتریشی که از شهر بریگانتیوم آنان پدید آمد، هنوز این نام را دارد. موقعیتشان بیش از هر چیز دیگری درباره‌شان اهمیت داشت. آنان در جایی زندگی می‌کردند که دره‌های آلپی به دریاچه و به پیش‌کوهستانی با پستی و بلندی‌های ملایم باز می‌شدند که به سوی شمال و دانوب کشیده می‌شود، و همین گوشهٔ آنان را به دروازه‌ای طبیعی میان ایتالیا و سرزمین‌های آن‌سوی کوه‌ها بدل می‌کرد.

نویسندگان یونانی و رومی بریگانتیان را در شمار ویندلیکی‌ها می‌آوردند، یعنی قبیله‌های کلتی پیش‌کوهستان آلپ در آنچه امروز جنوب آلمان، غرب اتریش و شمال‌شرق سوئیس است. استرابون آنان را همراه با استیونیان نام می‌برد و بریگانتیوم را در شمار شهرهای ایشان می‌آورد. از زبان خودشان هیچ متن نوشته‌ای باقی نمانده، اما آن زبان کلتی بود و احتمالاً به گالی نزدیک. این ویژگی آنان را از همسایگان رائتیایی‌شان در جنوب جدا می‌کرد، که زبان کوهستانی‌شان اصلاً هندواروپایی نبود و ظاهراً با اتروسکی خویشاوند بود. نام قبیله از ریشه‌ای کلتی به معنای بلند یا والا می‌آید، همان ریشه‌ای که پشت نام بریگانت‌های شمال بریتانیا و چند مکان دیگر در جهان کلتی قرار دارد. برای بریگانتیان به‌طور خاص هیچ خدا یا آیینی ثبت نشده است. مانند همسایگانشان احتمالاً خدایان کلتی را می‌پرستیدند تا آنکه پس از فتح، این آیین‌ها در دین رومی ادغام شدند.

نقطه عطف زمانی رخ داد که آگوستوس ناپسری‌هایش تیبریوس و دروسوس را فرستاد تا آلپ و راه‌های ورود به آن را تصرف کنند. تیبریوس از سمت گل پیش رفت و استرابون ثبت می‌کند که او در همان دریاچه با ویندلیکی‌ها نبردی دریایی کرد و از یک جزیره به‌عنوان پایگاه خود استفاده نمود. پس از فتح، بریگانتیوم به شهری رومی بدل شد، با بندری و جاده‌ای به سوی شمال از راه کامبودونوم تا آوگوستا ویندلیکوم، یعنی کمپتن و آوگسبورگ امروزی. در اواخر امپراتوری، این شهر همچنین پایگاه یک واحد قایقران روی دریاچه بود. رومیان دریاچه را به نام شهر خواندند: پلینیوس بزرگ آن را Lacus Brigantinus می‌نامد.

در چند قرن بعد، بریگانتیان به رومیان ایالتی تبدیل شدند. از سده سوم به بعد، آلامانی‌ها از مرز گذشتند و تا آغاز سده‌های میانه، کرانه دریاچه سرزمین آلامانی‌ها شده بود. وقتی مبلغان ایرلندی کلمبانوس و گالوس نزدیک سال 610 به برگنتس رسیدند، در آنجا ساکنان آلامانی بت‌پرست یافتند. نام کلتی شهر هم از روم و هم از مردمی که نخست آن را بر آن نهاده بودند بیشتر دوام آورده بود و هنوز هم به کار می‌رود.