اروتیک یوروتی

یوروتی‌ها یکی از قوم‌های کوچک منطقه واوپس کلمبیا هستند که به نام زبانشان نامیده می‌شوند، و در آن منطقه زبان فقط شیوه گفتن نیست: نشان تبار است. یوروتی کسی است که پدرش یوروتی بوده، زبان پدرش را از آن خود می‌داند، و باید با کسی ازدواج کند که زبانش متفاوت است. این قاعده برون‌همسری زبانی که میان قوم‌های توکانوی شرقی مشترک است، هر خانواده را از اساس چندزبانه می‌سازد. زنان از گروه‌های همسایه می‌آیند، کودکان از بدو تولد گفتار مادر را می‌شنوند، و بیشتر بزرگسالان افزون بر اسپانیایی، با توکانو، زبان میانجی منطقه، نیز سروکار دارند.

جامعه‌های آنان کنار شاخابه‌های کوچک رود واوپس در جنوب‌شرق کلمبیا قرار دارند: کانیو یی، کانیو توی و بخش بالایی رود پاکا، و چند خانواده نیز کنار خود رود اصلی زندگی می‌کنند. شمار این گروه میان چند صد نفر تا حدود هزار نفر است. خودشان را واخیارا می‌نامند. نامی که بیگانگان به کار می‌برند از راه Língua Geral، زبان تجاری مبتنی بر توپی در آمازون قدیم، رسیده است که در آن juruti نوعی کبوتر است.

زندگی روزمره بر محور کاساوای تلخ می‌چرخد. زنان آن را می‌کارند، برداشت می‌کنند، رنده می‌کنند و سمیتش را می‌گیرند و ریشه سمی را به نان مسطح کاساوا و آرد برشته تبدیل می‌کنند، در حالی که مردان زمین کشتزارها را پاک‌سازی می‌کنند، ماهی می‌گیرند، شکار می‌کنند و سبدهایی را که کار به آن‌ها نیاز دارد می‌بافند. سکونتگاه قدیمی مالوکا بود، خانه‌ای دراز، بزرگ و یکپارچه که گروهی از برادران را با خانواده‌هایشان در خود جا می‌داد و فضای آیینی هم بود. فشار مبلّغان مذهبی در طول قرن بیستم بیشتر این خانه‌های دراز را به روستاهایی از خانه‌های تک‌خانواری تقسیم کرد که دور یک کلیسای کوچک و یک مدرسه قرار گرفته‌اند، هرچند مالوکا همچنان الگوی یک جامعه درست باقی مانده است.

جامعه یوروتی از طایفه‌های پدرتبار ساخته شده که به‌عنوان برادران بزرگ‌تر و کوچک‌تر رتبه‌بندی شده‌اند، و این ترتیب به قایق آناکوندای نیاکانی بازمی‌گردد که در داستان آفرینش مشترک در سراسر جهان توکانویی، از رودخانه بالا رفت و هر قوم را در جایگاه خودش نشاند. امروزه کاتولیسیسم دین عمومی است و مبلّغان انجیلی پیروانی به دست آورده‌اند، اما دانش شامانی از میان نرفته است: متخصصان همچنان درمان می‌کنند، خوراک را برکت می‌دهند و مردم را هنگام تولد و دیگر گذرگاه‌های خطرناک محافظت می‌کنند. جشن‌های مبادله‌ای به نام دابوکوری، که در آن یک گروه ماهی، شکار یا میوه جنگلی را به خویشان سببی خود پیشکش می‌کند، پیوندهای ازدواج را زنده و استوار نگه می‌دارند.

رونق کائوچو بیگاری در ازای بدهی و جابه‌جایی اجباری را به کل منطقه آورد و تجارت کوکا و درگیری مسلحانه در دوره‌های بعد آسیب‌های خودشان را وارد کردند. از سال 1982 زمین‌های یوروتی در داخل رسگواردوی بزرگ واوپس قرار گرفته است، قلمرو بومی وسیعی که سند مالکیت جمعی دارد. پرسش باز درباره زبان است. توکانو و اسپانیایی در میان جوانان در حال گسترش‌اند، و قومی که با زبانی که به آن سخن می‌گوید تعریف می‌شود، منافعی آشکار در سرانجام این روند دارد.