اروتیک پاراگوئه‌ای‌های سفیدپوست

سفیدپوستان پاراگوئه حدود 7-10 درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند. این جامعه ریشه‌ی خود را عمدتاً به استقرار استعماری اسپانیایی (کاستیلی، آندلسی و باسک) و چند موج مهاجرت مجزا در قرن نوزدهم و بیستم نسبت می‌دهد: مهاجرت آلمانی و ایتالیایی در قرن نوزدهم به آسونسیون و مناطق شرقی استعمار؛ جامعه بزرگ مِنونیت‌های پاراگوئه‌ای در چاکو (مستعمرات مِنو، فِرن‌هایم و نویلند که در دهه‌های 1920 تا 1940 توسط پناهندگان مِنونیت روس تأسیس شدند، با مهاجرت‌های بعدی از کانادا و بلیز، که در مجموع حدود 30,000-40,000 نفر را در استان‌های بوکرون و پرزیدنته هایز شامل می‌شود)؛ مهاجرت اسلاوی و اروپای شرقی؛ و جامعه بزرگ تجاری لبنانی-پاراگوئه‌ای و سوری-پاراگوئه‌ای که در Ciudad del Este و آسونسیون متمرکز است. عمدتاً در آسونسیون، انکارناسیون، Ciudad del Este و مستعمرات مِنونیت چاکو متمرکز است.