اروتیک اوسپانتک

اوسپانتک‌ها یک قوم کوچک مایا هستند که با دو چیز تعریف می‌شوند: یک شهر و یک زبان. شهر، San Miguel Uspantán است، در سرزمین شیب‌دار و ناهموار شمال El Quiché در گواتمالا، جایی که ارتفاعات به سوی Alta Verapaz و دشت‌های Ixcán فرو می‌افتند. زبان، Uspanteko، تنها متعلق به خودشان است. این زبان به شاخه K'iche'an از خانواده زبان‌های مایا تعلق دارد و شباهت‌های زیادی با K'iche' دارد، زبانی بسیار بزرگ‌تر که اطرافش را گرفته است، اما دستور زبان و واژگان خاص خود را حفظ کرده است. این زبان همچنین ویژگی‌ای کمیاب در میان زبان‌های مایا دارد: لحن تمایزدهنده، که در آن زیر و بمی یک واکه می‌تواند معنای واژه را تغییر دهد. تنها چند زبان مایا هرگز آن را پدید آورده‌اند.

زندگی در یک جامعه کوچک درون جامعه‌ای بسیار بزرگ‌تر، عادت‌های روزمره را شکل می‌دهد. شهرداری Uspantán با گویشوران K'iche' مشترک است. شهرک‌های Ixil در شمال‌غربی و سرزمین Q'eqchi' در شرق قرار دارند. بیشتر اوسپانتک‌ها به اسپانیایی سخن می‌گویند و بسیاری از آنان K'iche' را نیز می‌دانند. فشار این وضعیت را می‌توان در نسل‌های مختلف دید. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در خانه بی‌هیچ تأملی از Uspanteko استفاده می‌کنند، در حالی که کودکان شهر به‌طور فزاینده به اسپانیایی روی می‌آورند. گواتمالا Uspanteko را به‌عنوان یکی از زبان‌های ملی مایای خود می‌شناسد و فرهنگستان زبان‌های مایایی دفتر اجتماعی ویژه‌ای برای آن نگه می‌دارد. با این حال، منزلت رسمی به‌تنهایی زبانی را در میان کودکان زنده نگه نمی‌دارد.

تاریخ اینجا سخت بوده است. پس از سقوط پایتخت K'iche'، اوسپانتان یکی از دژهای مرتفع بود که به مقاومت در برابر اسپانیایی‌ها ادامه داد. مدافعان آن در سال 1529 حملات اسپانیایی‌ها را دفع کردند و شهر تنها در سال 1530 با نیرویی بزرگ‌تر سقوط کرد، و پس از آن بازماندگان به‌عنوان برده نشان‌گذاری شدند. بیش از چهار قرن بعد، شمال Quiché یکی از مناطقی بود که جنگ داخلی گواتمالا بیش از همه به آن آسیب زد. لشکرکشی‌های ارتش علیه روستاهای مرتفع در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 از طریق Rigoberta Menchú، زنی از قوم K'iche' که در روستایی کوچک در اوسپانتان به دنیا آمد، به مخاطبان جهانی رسید. روایت او از سوگ‌های خانوادگی‌اش این داستان را به خارج از کشور برد و او در سال 1992 جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.

دین از الگوی ارتفاعات اطراف پیروی می‌کند. کاتولیسیسم با فتح آمد و هنوز تقویم شهر را تعیین می‌کند؛ جشن قدیس حامی، سنت میکائیل فرشته اعظم، در پایان سپتامبر برگزار می‌شود. کلیساهای انجیلی از سال‌های جنگ به‌طور پیوسته رشد کرده‌اند و آیین‌های سنتی قدیمی‌تر مایا در کنار هر دو باقی مانده است. بیشتر خانواده‌های اوسپانتک از زمین زندگی می‌کنند و ذرت و لوبیا برای خوراک می‌کارند و در جایی که شیب زمین اجازه می‌دهد، محصولات نقدی مانند قهوه کشت می‌کنند.