اروتیک ندیوکا

ندیوکاها به این دلیل وجود دارند که نیاکانشان از ماندن در بردگی سر باز زدند. آن‌ها آفریقایی‌هایی بودند که در کشتزارهای هلندی ساحل سورینام به بردگی نگه داشته می‌شدند و در سده هجدهم گریختند، در دل جنگل بارانی دوباره گرد هم آمدند و آن‌قدر به مستعمره یورش بردند که ناچار به مذاکره شد. در سال 1760 آن‌ها نخستین قوم ماروون در سورینام شدند که از هلندی‌ها پیمان صلح به دست آوردند. این رخداد بیش از یک قرن پیش از پایان بردگی در مستعمره بود و این پیمان هنوز در شیوه یادآوری تاریخ‌شان محوریت دارد. آن‌ها همچنین با نام‌های آوکان یا اوکانیسی شناخته می‌شوند. در ساحل، واژه جوکا مدت‌ها به‌عنوان ناسزا برای ماروون‌ها به‌طور کلی به کار می‌رفت.

قلمرو اصلی آن‌ها در امتداد رودخانه تاپاناهونی در جنوب شرقی سورینام قرار دارد و روستاهای بیشتری در پایین‌دست به سوی مارووایْنه قرار دارند، رودخانه‌ای که مرز با گویان فرانسه را تشکیل می‌دهد. ندیوکاها میان اوپوها که در بالادست تاپاناهونی زندگی می‌کنند و بیلوها که در پایین‌دست در ناحیه مارووایْنه زندگی می‌کنند تمایز قائل می‌شوند. اقتدار از طریق یک رئیس عالی به نام گانمان اعمال می‌شود که مقرّش در دیتابیکی بر رود تاپاناهونی است. اقتدار همچنین از طریق طایفه‌ها و تبارهای مادرتبار اعمال می‌شود که حقوق زمین، مقام‌های روستا و تعهدات در برابر مردگان را در بر دارند. مراسم خاکسپاری و دوره‌های سوگواری که در پی آن می‌آیند کارهای بزرگ جمعی‌اند و روستاها در امور جاری با نیاکان خود مشورت می‌کنند، نه اینکه صرفاً آنان را به یاد آورند.

زبان ندیوکا که اوکانیسی نیز نامیده می‌شود، یک زبان کریولی مبتنی بر انگلیسی است که به‌شدت از زبان‌های غرب و مرکز آفریقا اثر پذیرفته است. این زبان با گفتار همسایگانشان، آلوکوها و پاماکاها، پیوند نزدیکی دارد. بسته به محل زندگی مردم، سرانان تونگو، هلندی و فرانسوی زبان‌های دوم رایج‌اند. در سال 1908 مردی ندیوکایی به نام آفاکا آتومیسی خطی هجایی برای نوشتن این زبان ساخت، خطی که از آموزش استعماری پدید نیامد. زندگی مذهبی بر محور نیاکان، ارواح، شفابخشی و ارواح پیشگوی نیرومند می‌چرخد که مشهورترینِ آن‌ها گان تاتا است. این زندگی دینی در کنار کلیساهای مسیحی جریان دارد که هم در روستاها و هم در شهرها نفوذ یافته‌اند.

اواخر سده بیستم جنگ به همراه آورد. در طول جنگ مناطق داخلی سورینام، از سال 1986 تا 1992، کماندوی جنگل به رهبری رونی برونسوایک، که خود ندیوکایی بود، با رژیم نظامی جنگید. در سال 1986 سربازان ساکنان روستای ندیوکایی مویوانا را قتل‌عام کردند. هزاران نفر از رودخانه گذشتند و به گویان فرانسه گریختند و جوامع بزرگ ندیوکا اکنون در اطراف سن‌لوران‌دو‌مارونی زندگی می‌کنند. برونسوایک بعدها معاون رئیس‌جمهور سورینام شد. امروز زندگی ندیوکاها از روستاهای کنار رودخانه تا پاراماریبو و هلند گسترده است. طرح‌های حکاکی‌شده و نقاشی‌شده تمبه در هنر ماروون همراه آن است و بر پاروها، قایق‌ها و نمای خانه‌ها دیده می‌شود.