اروتیک مانکون

Mankon مردم یک پادشاهی واحد هستند و آن پادشاهی اکنون درون یک شهر قرار دارد. فون‌داتوی Mankon بخش بزرگی از شهر پایینی Bamenda، پایتخت استان شمال غربی Cameroon، را در بر می‌گیرد؛ بازار اصلی و خیابان Commercial Avenue روی زمین Mankon قرار گرفته‌اند، در حالی که کاخی که در حاشیه شهر است همچنان جایی است که هویت در آن تعیین می‌شود. مانکون بودن یعنی تعلق داشتن به یکی از طایفه‌ها که به شمار معمول نُه‌تا هستند و زیر فرمان یک Fon متحد شده‌اند، و هر طایفه روایت خاص خود را از خاستگاهش دارد. زبان، که آن را نیز Mankon می‌نامند، به خوشه Ngemba از زبان‌های Grassfields Bantu تعلق دارد و با گویش همسایگانش Bafut و Mundum و Pinyin خویشاوندی نزدیک دارد. بیشتر مردم نیز در طول روز میان Cameroonian Pidgin و انگلیسی جابه‌جا می‌شوند، چون این بخش انگلیسی‌زبان کشور است.

Fon بیش از یک نماد تشریفاتی است. مردم‌شناس فرانسوی Jean-Pierre Warnier که دهه‌ها در Mankon کار کرد، او را pot-king توصیف کرد: پیکری که جوهر نیاکان را در خود نگه می‌دارد و آن را پخش می‌کند، و نمایان‌ترین شکل آن در رقص سالانه کاخ است، جایی که او شراب رافیا را از دهانش بر رقصندگان رعیتش می‌پاشد تا برکت دهد. Fon نمی‌میرد. گفته می‌شود که ناپدید شده است، و همین‌گونه کاخ درگذشت Angwafo III را در سال 2022 اعلام کرد، پس از سلطنتی که در سال 1959 آغاز شده بود. او از نظر آموزش مهندس کشاورزی بود، نماینده پارلمان بود، چهره‌ای ارشد در حزب حاکم و نویسنده خاطرات بود، و در همان حال، Bamenda بیرون از دروازه‌هایش در سال 1990 زادگاه اصلی‌ترین حزب مخالف کشور شد. جانشین او Angwafo IV کاخ، انجمن نظارتی آن یعنی Kwifo، و موزه‌ای از اشیای سلطنتی را که در دهه 2000 گشایش یافت به ارث برد.

خاطره Mankon یک تاریخ نزدیک را پاس می‌دارد: ژانویه 1891، زمانی که جنگجویانش به همراه متحدان Bafut، دسته‌ای از نیروهای آلمانی به فرماندهی کاشف Eugen Zintgraff و نیروهای کمکی Bali Nyonga او را شکست دادند. یک لشکرکشی تنبیهی یک دهه بعد به آن استقلال پایان داد، و ایستگاه آلمانی بر لبه دره بالای شهر به Bamenda تبدیل شد. مبلغان مذهبی پس از آن آمدند و امروز بیشتر مردم Mankon مسیحی‌اند، چه کاتولیک، چه پرسبیتری یا باپتیست، و کلیسای جامع کاتولیک اسقف‌نشین Bamenda در خود Mankon قرار دارد. عضویت در کلیسا در کنار تعهدات نسبت به نیاکان، رؤسای خانواده‌ها و کاخ، بدون احساس زیادی از تناقض وجود دارد. از سال 2017 بحران انگلیسی‌زبان سخت به Bamenda ضربه زده است، با روزهای قرنطینه، بسته شدن مدارس و آواره شدن خانواده‌ها به Douala و Yaoundé و خارج از کشور، جایی که انجمن‌های فرهنگی Mankon اکنون بخش عمده کار جامعه را بر دوش دارند.