زنی از خبروها، مرجع فنوتیپ

اروتیک خبروها

زبان

Shiwilu، با نام دیگر Jebero (Cahuapanan)، اکنون تنها توسط چند ده سالمند روان صحبت می‌شود؛ اسپانیایی زبان روزمره است، با لایه‌ای تاریخی از کچوا از دوره مأموریت‌های مذهبی.

دین

کاتولیک رومی، میراث مأموریت یسوعی که حدود سال 1640 در Jeberos تأسیس شد، آمیخته با باورهای کهن‌تر بومی.

درباره خبروها

Jeveros خود را Shiwilu می‌نامند و تقریباً همه‌ی آنان در یک شهر یا اطراف آن زندگی می‌کنند: شهر Jeberos، در استان Alto Amazonas از ایالت Loreto، در جنگل دشتی میان رودخانه‌های Marañón و Huallaga در شمال پرو. همین تمرکز است که آنان را متمایز می‌کند. بسیاری از مردمان آمازونی در امتداد کل یک نظام رودخانه‌ای پراکنده‌اند. مردم Shiwilu نزدیک به چهار قرن به یک سکونتگاه واحد وابسته بوده‌اند و این سکونتگاه نام آنان را بر خود دارد. Jebero، Jevero، Xebero و Chebero همگی یک واژه‌اند که از قلم‌های استعماری گوناگون عبور کرده‌اند.

لنگرگاه آنان یک مأموریت مذهبی بود. در حدود 1640 یسوعیان Concepción de Jeberos را بنیان نهادند که یکی از نخستین و پایدارترین پایگاه‌ها در میدان بعثت Maynas آنان بود، و Shiwilu به وفادارترین متحدان این نظم در منطقه بدل شدند. آنان در سفرهای یسوعیان علیه مردمان همسایه پارو می‌زدند، راهنمایی می‌کردند و می‌جنگیدند، و این نزدیکی را با همه‌گیری‌هایی پرداختند که شمارشان را بارها کاهش داد. Quechua، زبان کاری بعثت‌های Maynas، در کنار زبان خودشان جا افتاد. پس از اخراج یسوعیان در 1767 شهر به کشیشان دیگر، سپس به بازرگانان و سپس به سرکارگران دوران لاستیک منتقل شد، که هر یک جمعیتی را یافت که مدت‌ها به برخورد با بیگانگان خو گرفته بود.

زبان آنان، که آن را Shiwilu هم می‌نامند، به خانواده‌ی کوچک Cahuapanan تعلق دارد که تنها عضو زنده‌ی دیگرش Shawi یا Chayahuita است که مردمی بسیار پرجمعیت‌تر در غرب به آن سخن می‌گویند. Shawi وضعیت خوبی دارد. Shiwilu چنین نیست. والدین حدود میانه‌ی قرن بیستم از انتقال آن به فرزندان دست کشیدند، زمانی که سخن گفتن به آن در برابر معلمان یا ساکنان مستیزو شهر مسخره‌شدن را در پی داشت، و امروز گویشوران روان آن تنها چند ده سالمند هستند. آنچه تغییر کرده نگرش است. کسانی که با شرم از زبانشان بزرگ شده بودند، خود را به‌عنوان یک فدراسیون بومی سازمان دادند، با زبان‌شناسان روی فرهنگ‌لغت و مجموعه‌ای از داستان‌های ضبط‌شده کار کردند، الفبای رسمی گرفتند، و برای آموزش Shiwilu به کودکانی فشار آوردند که در خانه جز اسپانیایی نمی‌شنوند.

زندگی روزمره بر همان پایه‌ای استوار است که در جاهای دیگر منطقه‌ی پست پرو: باغ‌های موقتی از کاساوا، موز و ذرت، ماهیگیری، کمی شکار، و آبجوی کاساوا در هر گردهمایی که شایسته‌ی این نام باشد. بیشتر مردم Shiwilu کاتولیک‌اند، میراث آن تاریخ طولانی بعثت، و روزهای عید کلیسا هنوز ریتم سال شهر را تعیین می‌کند. شمار Shiwilu بستگی به این دارد که چه کسی آن‌ها را می‌شمارد. پیمایش‌هایی که درباره‌ی زبان می‌پرسند شمار بسیار کمی پیدا می‌کنند. تبار و خودشناسی رقمی بسیار بزرگ‌تر می‌دهد، و همین دومی است که برای مردمی که زیر نام Shiwilu سازمان یافته‌اند اهمیت دارد.

فنوتیپ‌های معمول: خبروها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

شیویلو مردمی بومی آمازونی‌اند که معمولاً قدی کوتاه تا متوسط دارند، با پوستی قهوه‌ای روشن تا متوسط، موی صاف مشکی و چشمانی تیره. روایت‌های قدیمی‌تر از زنانی یاد می‌کنند که دامن‌های نخی پیچیده‌ای شبیه به پامپانیلا به تن داشتند؛ پوششی که همسایگان شاوی‌شان هنوز می‌پوشند. لباس روزمرهٔ امروزی، لباس معمول شهرهای کوچک جلگه‌ای پرو است: تی‌شرت، شلوار، دامن، صندل یا چکمهٔ لاستیکی، و اقلام سنتی بیشتر در جشنواره‌ها و رویدادهای فرهنگی دیده می‌شوند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره خبروها

خبروها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی خبروها Shiwilu، با نام دیگر Jebero (Cahuapanan)، اکنون تنها توسط چند ده سالمند روان صحبت می‌شود؛ اسپانیایی زبان روزمره است، با لایه‌ای تاریخی از کچوا از دوره مأموریت‌های مذهبی. است.

خبروها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان خبروها کاتولیک رومی، میراث مأموریت یسوعی که حدود سال 1640 در Jeberos تأسیس شد، آمیخته با باورهای کهن‌تر بومی. است.