اروتیک هومبو

زبان

Humbu (بانتو، نیجر-کنگو)؛ لینگالا، کیکونگو و فرانسوی به‌طور گسترده به کار می‌روند

دین

عمدتاً مسیحی (کاتولیک، پروتستان و کلیساهای مستقل)، با رسوم نیاکانی و زمین‌محور وابسته به ریاست قبیله

درباره هومبو

از کسی بپرسید زمین زیر کینشاسا مال کیست، و دیر یا زود کسی از هومبو نام خواهد برد. آنها همراه با تکه‌ها از نخستین ساکنان زمین در ساحل جنوبی رود کنگو به شمار می‌آیند، جایی که امروز بزرگ‌ترین شهر فرانسوی‌زبان آفریقا در آن گسترده شده است. این ادعا یک برچسب موزه‌ای نیست. هنوز تعیین می‌کند که چه کسی می‌تواند قطعه زمینی در حاشیه شهر را بفروشد و هنگام تقسیم زمین‌های کشاورزی به قطعات مسکونی، با رهبران کدام گروه‌ها مذاکره می‌شود.

هومبو مردمی بانتوزبان در غرب جمهوری دموکراتیک کنگو هستند. روستاهای آنها بر فلات و دره‌های اطراف دریاچه مالبو قرار داشت، بخش گسترده و دریاچه‌مانند رود کنگو که درست بالاتر از آبشارهایی است که کشتیرانی رودخانه‌ای به سوی دریا را مسدود می‌کند. پیش از حکومت استعماری، این دریاچه محور تجارت منطقه‌ای بود. کالاهایی که از رود پایین می‌آمدند، در آنجا به راه‌های کاروانی منتهی به ساحل اقیانوس اطلس می‌رسیدند و مردمان مستقر در اطراف آن درون همین مدار تجاری زندگی می‌کردند. نقطه عطف سال 1881 بود، زمانی که هنری مورتون استنلی به نام شاه لئوپولد دوم ایستگاهی در همان نزدیکی برپا کرد. لئوپولدویل به پایتخت استعماری تبدیل شد، کارگران را از سراسر مستعمره جذب کرد و روستاهای تبارهای محلی را یکی پس از دیگری در خود جذب کرد.

نتیجه یک موقعیت غیرعادی است: مردمی بومی که اکنون در سرزمین خودشان اقلیتی کوچک‌اند. کینشاسا با لینگالا و فرانسوی اداره می‌شود و کیکونگو نیز به‌طور گسترده شنیده می‌شود. زبان هومبو بیشتر در خانه و در روستاهای دورافتاده پابرجاست، نه در بازارها و تاکسی‌های مشترک پایتخت. مسیحیت، در قالب‌های کاتولیک، پروتستان و کلیساهای مستقل، آیین روزمره بیشتر مردم است. با این حال تعهدات کهن نسبت به نیاکان و نسبت به خود زمین از میان نرفته‌اند؛ آنها بیش از همه در مسئله رهبری سنتی آشکارند، جایی که اقتدار بر نسب از تبارهایی استوار است که نخستین بار سرزمینی را در اختیار داشتند.

همین اصل نسب، رشته‌ای است که ارزش دنبال کردن دارد. با گسترش کینشاسا به سوی آنچه تا همین اواخر مزرعه، زمین آیش و تکه‌هایی از جنگل بود، رهبران سنتی تکه‌ها و هومبو به چهره‌های محوری و اغلب مورد مناقشه در بازار زمین تبدیل شده‌اند. هومبو بودن امروز کمتر به پوشش یا نمایش آیینی ربط دارد تا به حافظه: دانستن اینکه کدام تپه، رودخانه یا محل روستای قدیمی به کدام تبار تعلق دارد، در شهری با میلیون‌ها نفر که اکثر ساکنانش ریشه‌هایشان را به جای دیگری می‌رسانند.

فنوتیپ‌های معمول: هومبو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند دیگر مردمان بانتوزبان مجاور در پایین‌دست کنگو، مردم هومبو معمولاً پوست قهوه‌ای تیره، قامت متوسط و موی سیاه و بسیار فرفری دارند. لباس روزمره از الگوی کینشاسا پیروی می‌کند: لباس غربی برای مردان، و برای زنان پارچه‌های پیچیدنی چاپ موم یا لباس‌های دوخته‌شده از همان پارچه.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره هومبو

هومبو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی هومبو Humbu (بانتو، نیجر-کنگو)؛ لینگالا، کیکونگو و فرانسوی به‌طور گسترده به کار می‌روند است.

هومبو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان هومبو عمدتاً مسیحی (کاتولیک، پروتستان و کلیساهای مستقل)، با رسوم نیاکانی و زمین‌محور وابسته به ریاست قبیله است.