اروتیک کریول‌های نیکاراگوئه‌ای

کریول‌های نیکاراگوئه‌ای حدود 2% از جمعیت را تشکیل می‌دهند، بر اساس سرشماری سال 2005 که توسط INIDE انجام شد، یعنی حدود 100,000+ نفر، و عمدتاً در بلوفیلدز، پرل لاگون، جزایر کورن و سایر جوامع منطقه خودمختار ساحل کارائیب جنوبی (RACCS) متمرکزند. این جامعه به زبان انگلیسی کریولی سخن می‌گوید و تبار خود را به استقرار بریتانیایی در دوران استعمار بازمی‌گرداند (بلوفیلدز از قرن 17 تا سال 1860، زمان الحاق اسمی به نیکاراگوئه، پایتخت پادشاهی میسکیتو بود که تحت حمایت بریتانیا قرار داشت)، به بردگان آفریقایی که در دوران اداره بریتانیا آورده شدند، و به مهاجرت بعدی در قرن 19 از جزایر کارائیب برای کار در مزارع موز از کارگران هند غربی بریتانیایی. این جامعه از گاریفونا در تبار فرهنگی-زبانی متمایز است (منشأ استعماری کارائیبی-بریتانیایی به جای منشأ تبعید از سنت وینسنت). این جامعه زبان متمایز کریولی انگلیسی (کریول ساحل میسکیتو)، سنت مذهبی آنگلیکن-متدیست و سنت‌های موسیقایی کارائیبی انگلیسی‌زبان از جمله رگے و «پالو د مایو» را حفظ می‌کند.