اروتیک آشانینکاها

آشانینکا یکی از بزرگ‌ترین مردمان بومی آمازون پرو هستند که شمارشان شاید صد هزار نفر باشد و در جنگل‌های کوهستانی و دره‌های رودخانه‌ای سلوای مرکزی و شرقی زندگی می‌کنند، در مناطقی مانند خونین، پاسکو و اوکایالی. جوامعی از آنان نیز آن‌سوی مرز، در ایالت آکره برزیل زندگی می‌کنند. آنان به زبان آشانینکا سخن می‌گویند که از زبان‌های آراواکی است و در گذشته با نام کامپا خوانده می‌شدند، اصطلاحی که امروزه به‌طور گسترده توهین‌آمیز تلقی می‌شود.

جامعه و معیشت

خانواده‌های آشانینکا در سکونتگاه‌های پراکنده جنگلی و کنار رودخانه زندگی می‌کنند و کشاورزی جابه‌جایی را به‌کار می‌گیرند و کشت‌هایی مانند کاساوا، موز سبز، ذرت، بادام زمینی و پنبه دارند. در کنار آن به شکار، ماهیگیری و گردآوری خوراک از طبیعت نیز می‌پردازند. کاساوا در رژیم غذایی و زندگی اجتماعی محوری است، از جمله به‌عنوان پایه ماساتو، نوشیدنی تخمیرشده‌ای که در گردهمایی‌ها میان همه تقسیم می‌شود. ساختار جامعه به‌طور سنتی حول خویشاوندان گسترده و رهبری مردان محترم و شامان‌ها شکل می‌گیرد، نه بر پایه رهبران متمرکز. آشانینکا‌ها تاریخ طولانی مقاومت دارند، از یورش‌های استعماری و دوران تولید لاستیک گرفته تا خشونت درگیری مسلحانه داخلی در اواخر قرن بیستم، زمانی که جنبش مائوئیستی درخشان‌ترین راه بخش‌هایی از سرزمین آنان را اشغال کرد. هزاران آشانینکا کشته یا آواره شدند و بسیاری به اسارت درآمدند و جوامع در پاسخ، کمیته‌های دفاع داوطلبانه مسلح تشکیل دادند. آنان امروز نیز در دفاع از زمین و جنگل در برابر قطع درختان، گسترش کشت کوکا و فشارهای بیرونی فعال هستند.

ظاهر و آرایش

برجسته‌ترین عنصر پوشش آشانینکا کوشما است، یک تونیک بلند، صاف و بی‌آستین از جنس پنبه که هم مردان و هم زنان می‌پوشند و معمولاً به رنگ قهوه‌ای طبیعی یا کرمی است و گاهی راه‌راه است. صورت‌ها اغلب با آنوتو قرمز (آچیوته) در خطوط ظریف و نقطه‌ها رنگ‌آمیزی می‌شوند و برای زیبایی، هویت و مراسم آرایش می‌شوند. زینت‌ها شامل گردنبندهایی از دانه و مهره، تاج‌هایی از پر و نوارهایی برای جشن‌ها است و نزد برخی، مهره‌دوزی‌هایی که روی صورت یا کنار بینی بسته می‌شود. موی آنان تیره و صاف است و اغلب به شکل ابرو‌زلف بریده می‌شود. این پوشش و این رنگ‌آمیزی هنوز هم نشانه‌های قوی و زنده هویت آشانینکا امروز هستند.