اروتیک تئوشن

تئوشن که به صورت تهوئس هم ثبت شده‌اند، شکارگر و گردآورنده‌هایی در داخل پاتاگونیا در جنوب آرژانتین بودند. آنان تا قرن نوزدهم هنوز به‌عنوان یک قوم جداگانه شناخته می‌شدند، سپس به‌عنوان یک گروه متمایز ناپدید شدند و به احتمال زیاد در جمعیت گسترده‌تر تهوئلچه جذب شدند که امروزه نوادگانشان در چوبوت و سانتا کروز زندگی می‌کنند. دو ویژگی آنان را متمایز می‌کرد: قلمرو و زبانشان. آنان مرکز دشت را در اختیار داشتند، با تهوئلچه در جنوب و پوئلچه در شمال. منابع مکتوب اندکی که از آنان نام می‌برند، آنان را قومی مستقل به حساب می‌آورند، نه گروهی وابسته به یکی از همسایگانشان.

انسان‌شناسان آنان را رحّالان پیاده می‌نامند و این برچسب اهمیت دارد. اسب در قرن هجدهم به پاتاگونیا رسید و زندگی در دشت را دگرگون کرد و به گروه‌های سواره امکان داد مسافت‌های دور را طی کنند و تجارت گسترده داشته باشند. تئوشن به شیوه زندگی کهن‌تر تعلق داشتند. آنان سرزمین خود را پیاده درمی‌نوردیدند، گواناکو و ریا را با کمان و بولاس که در سراسر پاتاگونیا رایج بود شکار می‌کردند و در جاهایی که زمین خشک اجازه می‌داد غذاهای گیاهی را گردآوری می‌کردند. مانند هر قوم شکارگر دیگر این منطقه، پوست گواناکو بیشتر دارایی‌شان را تأمین می‌کرد: سرپناه، بستر و شنل پشمین سنگینی که در برابر باد پوشیده می‌شد.

زبانشان از میان رفته است. تنها واژگان کوتاهی از آن باقی مانده که در قرن نوزدهم ثبت شده است. بر پایه این شواهد اندک، زبان‌شناسان معمولاً آن را در خانواده چون قرار می‌دهند، در کنار زبان‌های تهوئلچه و سلک‌نام و هاوش که در تیه‌را دل فوئگو رایج بودند. این طبقه‌بندی معقول است اما قطعی نیست. همین کمبود شواهد مرزهای خود قوم را نیز مبهم می‌کند: منابع باقی‌مانده نمی‌توانند دقیقاً مشخص کنند که تئوشن کجا پایان می‌یافتند و همسایگان تهوئلچه‌شان کجا آغاز می‌شدند.

دو شوک جهانشان را به پایان رساند. اسب، شکارگران پیاده را یا به گروه‌های سواره کشاند یا در موقعیتی نامساعد رها کرد. سپس لشکرکشی‌های نظامی آرژانتین در دهه‌های 1870 و 1880 میلادی، همراه با بیماری‌های همه‌گیر، زندگی مستقل بومیان را در سراسر پاتاگونیا پایان داد. امروز نام تئوشن بیشتر در نقشه‌های قوم‌نگاری و جدول‌های زبان‌ها باقی مانده است. میراث گسترده‌تر تهوئلچه که با آن ادغام شدند در جوامع زنده در چوبوت و سانتا کروز حفظ می‌شود و بهترین جا برای جست‌وجوی آنچه از تئوشن باقی مانده همان‌جاست.