اروتیک راراموری (تاراهومارا)

Rarámuri، که عموماً با نام تاراهومارا شناخته می‌شوند، مردمی بومی در کوه‌های سیرامادره اوکسیدنتال در ایالت چیهواهوا در مکزیک هستند، از جمله در دره‌های عمیق سرزمین کانیون مس. آنان به زبان Rarámuri سخن می‌گویند که از زبان‌های Uto-Aztecan است، و از گروه‌های بومی بزرگ‌تر شمال مکزیک به شمار می‌روند که جمعیتی در حدود صد هزار نفر دارند. نام آنان اغلب به‌صورت «کسانی که خوب می‌دوند» یا «افراد سبک‌پا» ترجمه می‌شود.

جامعه و معیشت

مردم Rarámuri ذرت، لوبیا و کدو را در قطعه‌زمین‌های دره‌ها و ارتفاعات کشت می‌کنند و بز و گاو نگه می‌دارند. آنان بسته به فصل میان سکونتگاه‌های مرتفع تابستانی و کف دره‌های گرم‌تر زمستانی جابه‌جا می‌شوند و برخی در غارها و پناهگاه‌های صخره‌ای زندگی می‌کنند. آنان در سراسر جهان به دوندگی در مسافت‌های طولانی شهرت دارند: در مسابقه شوت توپ موسوم به rarajipari، تیم‌هایی از مردان توپی چوبی را در مسافت‌های چند کیلومتری از زمین‌های ناهموار با لگد می‌رانند و گاهی یک شبانه‌روز می‌دوند، در حالی که زنان در ariweta با حلقه و چوب مسابقه می‌دهند. آبجوی ذرت، tesgüino، در کارهای دسته‌جمعی و جشن‌های مذهبی جایگاه محوری دارد. تقویم مذهبی آنان جشن‌های کاتولیکی را با آیین‌های کهن‌تری مانند رقص‌های yúmari و matachine درهم می‌آمیزد و هفته مقدس با رژه‌های ویژه‌ای در سراسر سیرا نشان داده می‌شود. این مردم مدت‌ها فاصله‌ای آشکار از جامعه بیرونی حفظ کرده‌اند و برای پاسداری از استقلال خود به سیرا عقب نشسته‌اند.

ظاهر و آرایش

مردان Rarámuri به‌طور سنتی لنگ پنبه‌ای سفید (zapeta) می‌پوشند که با کمربند بافته‌شده نگه داشته می‌شود، همراه با پیراهن گشاد آستین‌بلند و نوار سر تاشده‌ای از پارچه (koyera) که دور پیشانی بسته می‌شود. زنان دامن‌های گشاد و چندلایه با رنگ‌های روشن و بلوز می‌پوشند، اغلب چند دامن هم‌زمان، با روسری. هر دو جنس صندل‌های huarache با کفی از چرم یا لاستیک تایرهای فرسوده بازیافتی به پا می‌کنند که برای دویدن در سیرا مناسب است. آرایش ساده است: گردنبندهای مهره‌ای، کمربندهای بافته و پارچه‌های رنگارنگ. اندام لاغر و مقاوم، لنگ سفید و نوار سر، نشانه‌های بصری ماندگاری هستند.