زنی از موستن، مرجع فنوتیپ

اروتیک موستن

زبان

Mosetén (Mosetenan، خانواده‌ای منفرد و کوچک که Tsimané را نیز شامل می‌شود)؛ بیشتر گویشوران اسپانیایی را هم روان صحبت می‌کنند

دین

عمدتاً کاتولیک رومی، شکل‌گرفته با مأموریت‌های فرانسیسکن، با ادامه روایت سنت‌های شفاهی کهن‌تر

درباره موستن

شعب Mosetén، قومی کوچک از جنگل‌های آمازون، در جایی زندگی می‌کند که کوه‌های آند به جنگل‌های دشت پست می‌رسند. روستاهای آنان در امتداد Alto Beni و رودخانه‌های نزدیک آن در بولیوی قرار دارند، در تپه‌های پای‌کوه شیب‌دار و مرطوبی که از استان‌های لاپاز، کوچابامبا و بنی می‌گذرد. زبانشان آنان را به روشن‌ترین شکل از دیگران جدا می‌کند. زبان Mosetén به خانواده‌ای بسیار کوچک تعلق دارد که هیچ پیوند اثبات‌شده‌ای با هیچ زبان دیگری در آمریکای جنوبی ندارد. تنها خویشاوند نزدیک آن، گفتار همسایگان Tsimané است که دورتر به سوی دشت‌های بنی زندگی می‌کنند. زبان‌شناسان اغلب این دو را پیوستاری واحد به نام Mosetén-Chimane در نظر می‌گیرند، با گویش‌های جداگانه‌ای از Mosetén در اطراف Covendo و Santa Ana. قانون اساسی بولیوی در سال 2009 زبان Mosetén را در میان زبان‌های رسمی کشور آورده است. این موضوع برای زبانی که روز به روز کمتر به کار می‌رود اهمیت دارد، زیرا بسیاری از جوانان Mosetén امروز نخست به زبان اسپانیایی بزرگ می‌شوند.

بخش بزرگی از تاریخ Mosetén از مسیر میسیون‌های کاتولیک می‌گذرد. مبلغان فرانسیسکن خانوارهای پراکنده جنگل را در روستاهای ثابت گرد آوردند و Covendo و Santa Ana از همین کار پدید آمدند. امروز بیشتر Mosetén کاتولیک‌اند و جشن‌های کلیسا تقویم سال روستا را مشخص می‌کنند. داستان‌های کهن درباره جنگل، جانورانش و مردمی که پیش از آنان می‌زیستند همچنان در کنار روزهای قدیسان گفته می‌شود.

قرن بیستم تغییری سخت‌تر به همراه آورد. از دهه 1960 به بعد، برنامه‌های استعمار بولیوی مهاجران آیمارا و کچوا را از ارتفاعات به Alto Beni کوچاند، جایی که زمین‌ها را برای کشت کاکائو، برنج و میوه پاک کردند. Mosetén در درهایی که مدت‌ها خانه خود می‌دانستند به اقلیت بدل شدند. پاسخ آنان بیشتر سیاسی بوده است: تشکیل سازمان‌های خودشان، پیگیری زمین‌هایی با سند مالکیت جمعی، و همکاری با Tsimané برای کمک به مدیریت ذخیره‌گاه Pilón Lajas و زمین‌های مشترک آن. جست‌وجوی نفت و گاز در شمال لاپاز این مسائل ارضی را همچنان باز نگه داشته است.

زندگی روزمره روستایی و عملی است. خانواده‌ها موز، کاساوا، برنج و ذرت را در قطعه‌هایی از جنگل می‌کارند، در رودخانه‌ها ماهی می‌گیرند، هر وقت شکار اجازه دهد شکار می‌کنند و کاکائو و دیگر محصولات را در بازارهای منطقه می‌فروشند. Covendo هنوز بزرگ‌ترین جامعه Mosetén است. سازماندهی، کشاورزی و حفظ زبان همگی بخشی از همان تلاش برای ماندن بر سرزمین خود هستند.

فنوتیپ‌های معمول: موستن

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست معمولاً از روشن تا قهوه‌ای متوسط متغیر است، با موی مشکی صاف، چشمان تیره و قدِ کوتاه تا متوسط که در میان مردمان دشت‌های کم‌ارتفاع بولیوی رایج است. پوشاک روزمره مدرن است و با آب‌وهوای گرم و مرطوب سازگار است: پیراهن‌های پنبه‌ای، شلوار، دامن و لباس‌های زنانه. گزارش‌های قدیمی‌تر از توینیک‌های بلند و گشاد پنبه‌ای دست‌بافت یاد می‌کنند که امروزه به ندرت پوشیده می‌شوند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره موستن

موستن به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی موستن Mosetén (Mosetenan، خانواده‌ای منفرد و کوچک که Tsimané را نیز شامل می‌شود)؛ بیشتر گویشوران اسپانیایی را هم روان صحبت می‌کنند است.

موستن پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان موستن عمدتاً کاتولیک رومی، شکل‌گرفته با مأموریت‌های فرانسیسکن، با ادامه روایت سنت‌های شفاهی کهن‌تر است.