اروتیک ماچینره

Machinere قومی هستند که به زبان آراواکی سخن می‌گویند و در بالادست رودخانه Iaco، که شاخه‌ای از رود Purus در دورترین غرب ایالت Acre برزیل است، زندگی می‌کنند؛ جایی که جنگل تا مرزهای پرو و بولیوی امتداد دارد. بیشتر آنان در روستاهای کنار رودخانه درون سرزمین بومیان Mamoadate زندگی می‌کنند که آن را با Jaminawa تقسیم می‌کنند، و بخش زیادی از آنچه به این روستاها وارد و از آنها خارج می‌شود همچنان با قایق جابه‌جا می‌شود. جوامع کوچک‌تر Machinere در استان Pando بولیوی زندگی می‌کنند و پیوندهای خانوادگی از این مرز فراتر می‌رود، زیرا رودخانه‌ها این سرزمین را پیش از آنکه خطوط مرزی ترسیم شوند سازمان داده بودند.

زبان آنان در شاخه Purus از خانواده آراواکی جای دارد. این زبان چنان به Yine، زبانی که قوم Piro در آمازون پرو بدان سخن می‌گوید، نزدیک است که زبان‌شناسان اغلب این دو را گویش‌های یک زبان می‌دانند. گزارش‌های قوم‌نگاری قدیمی‌تر فراتر می‌روند و Machinere را خود شاخه‌ای شرقی از Piro توصیف می‌کنند. زبان آنان را در جهانی متفاوت از همسایگانشان Jaminawa قرار می‌دهد که زبانشان از خانواده Panoan است. بولیوی Machineri را در میان زبان‌های بومی شناخته‌شده در قانون اساسی ۲۰۰۹ خود نام برده است، جایگاهی درخور توجه برای جامعه‌ای کوچک در سوی بولیوی. در برزیل، پرتغالی به‌طور گسترده در کنار زبان بومی به کار می‌رود و مدارس روستایی دوزبانه می‌کوشند این زبان را در کاربرد روزمره زنده نگه دارند.

قرن بیستم با لاستیک به سراغشان آمد. Acre تا زمان امضای معاهده Petrópolis در ۱۹۰۳ که آن را به برزیل واگذار کرد، سرزمین بولیوی بود، و تا آن زمان جمع‌آوران لاستیک و مدیران مزارع پیش‌تر در امتداد Purus و شاخه‌هایش پیش رفته بودند. خانواده‌های Machinere به مزارع لاستیک کشیده شدند، شیره لاستیک را می‌بریدند و آن را در برابر بدهی‌هایی که در دفتر حساب مالک ثبت می‌شد مبادله می‌کردند. با افول این مزارع در نیمه دوم قرن بیستم، مسئله زمین همچنان لاینحل ماند. کارزار طولانی بومیان Acre برای به رسمیت شناخته شدن سرزمین‌هایشان سرانجام به ایجاد Mamoadate انجامید.

زندگی روزمره بر محور باغچه‌های کشت مانیوک، موز و ذرت می‌چرخد، همراه با شکار و ماهیگیری در رود Iaco. دانش شامانی، از جمله کاربرد آیینی ayahuasca، همچنان بخشی از فهم ایشان از بیماری و درمان است و در برخی جوامع در کنار مسیحیت قرار دارد. سرچشمه‌های بالای روستاها نیز خالی نیستند؛ جوامع Mamoadate از نشانه‌هایی از وجود مردمان منزوی در بالادست رودخانه خبر داده‌اند، که یادآور این است که تماس در این بخش از آمازون هنوز داستانی تمام‌شده نیست.