اروتیک گواتمالایی‌های لادینو

گواتمالایی‌های لادینو حدود 56% جمعیت گواتمالا را تشکیل می‌دهند و بنا بر سرشماری INE در سال 2018، این هویت، هویت ملی غالب کشور است. این دسته شامل گواتمالایی‌های اسپانیایی‌زبانی می‌شود که نسب آن‌ها به اسپانیایی‌تبارها و بومیان آمریکا می‌رسد و خود را با یک گروه مایا مشخص نمی‌کنند. اصطلاح لادینو در آمریکای مرکزی کاربرد ویژه‌ای دارد و به‌طور مشخص به افراد غیربومی متأسپانیایی‌شده اشاره می‌کند (و از نظر تاریخی نیازی به داشتن نسب اروپایی قابل توجه ندارد). این معنا با مفهوم گسترده‌تر میستیزو در آمریکای لاتین متفاوت است، زیرا لادینوی گواتمالایی، سالوادوری و هندوراسی اساساً بر وابستگی فرهنگی‌زبانی به نظام دولتی هیسپانیایی تکیه دارد، نه صرفاً بر خودتعریفی مبتنی بر نسب اروپایی. جمعیت این گروه عمدتاً در شهر گواتمالا، Escuintla، Santa Rosa، Jutiapa، Jalapa، Chiquimula، Zacapa، El Progreso، Izabal و دشت‌های ساحلی کم‌ارتفاع اقیانوس آرام متمرکز است؛ مناطقی که همگی تراکم پایینی از جمعیت بومی مایا دارند. مطالعات ژنومی گسترده (Hellenthal et al. 2014، و Söchtig et al. 2015) متوسط نسب را حدود 50-65% بومی آمریکا، 30-45% اروپایی و 1-3% آفریقایی برآورد می‌کنند، با تفاوت‌های منطقه‌ای قابل توجه.