اروتیک کانینده‌ها

قوم Kanindé یکی از مردمان بومی ایالت Ceará در شمال‌شرقی برزیل است که رسماً به آنان گفته شد دیگر وجود ندارند. در سال 1863 دولت ایالتی اعلام کرد که در Ceará هیچ بومی‌ای باقی نمانده است. خانواده‌هایی که خاطرهٔ نسب خود را حفظ کرده بودند، همچنان به‌عنوان کشاورزان مناطق دورافتادهٔ داخلی زندگی کردند؛ همسایگانشان آنان را caboclos می‌نامیدند و به‌عنوان یک قوم به رسمیت شناخته نمی‌شدند. آنچه امروز Kanindé را به یک گروه تبدیل می‌کند، تصمیمی مشترک است که در دههٔ 1990 به‌طور علنی گرفته شد تا این حکم را رد کنند.

بیشتر آنان در روستای Fernandes در شهرستان Aratuba، در بلندی‌های Serra de Baturité زندگی می‌کنند. این رشته‌کوه خنک و سبز از سرتائوی خشک برمی‌خیزد و مدت‌هاست برای کشت قهوه، موز و کاساوا از آن بهره می‌برند. جماعت دومی در شهرستان Canindé زندگی می‌کند، شهری که بیشتر برزیلی‌ها آن را به‌عنوان یکی از مراکز بزرگ زیارت فرانسیسکنی کشور می‌شناسند. این نام به جنگ‌های استعماری اواخر قرن هفدهم بازمی‌گردد. مردمان داخلی کشور با دامدارانی که به سرزمین‌هایشان نفوذ می‌کردند می‌جنگیدند و رهبری از قوم Janduí به نام Canindé با تاج پرتغال صلح کرد. بسیاری Kanindé را با Jenipapo-Kanindé ساکن ساحل نزدیک Aquiraz اشتباه می‌گیرند، اما این دو قوم جدا هستند.

زبان نیاکان در قرن‌های استعمار دوام نیاورد و Kanindé پرتغالی صحبت می‌کنند. دین آنان کاتولیک است، همان‌گونه که روستاییان Ceará کاتولیک‌اند، با قدیسان حامی، نذر و جشن‌های روز قدیس. toré رقصی دایره‌ای همراه با ماراکاس و آواز است که بسیاری از مردمان بومی شمال‌شرقی در آن شریک‌اند. برای Kanindé این رقص به کانون آیینی هویتشان بدل شده است؛ در گردهمایی‌ها و در لحظاتی که لازم است علناً نشان دهند که کیستند، اجرا می‌شود.

موزه است که Kanindé را متمایز می‌کند. در اواسط دههٔ 1990 Cacique Sotero شروع به گردآوری اشیا در Fernandes کرد: ابزار شکار، ابزار فرآوری کاساوا، سفال‌های کهن و چیزهایی که در مزارع پیدا شده بودند. این مجموعه به موزهٔ بومی Kanindé، یعنی Museu Indígena Kanindé، بدل شد که یکی از موزه‌های پیشگام ایالت است و به دست بومیان اداره می‌شود. در آنجا جماعت خود تعیین می‌کند چه چیزی تاریخ خودش به شمار می‌آید، به‌جای آنکه منتظر تأیید بیرونی‌ها بماند. بخش عمدهٔ مجموعه بر شکار و کشاورزی متمرکز است، کارهایی که واقعاً خانواده‌ها را در کوهستان سیر می‌کرد. زمین کار ناتمام است. ترسیم رسمی مرزها کند پیش رفته و Kanindé همچنان برای سند قانونی زمینی که خانواده‌هایشان نسل‌ها روی آن کار کرده‌اند فشار می‌آورند.