اروتیک چیریپاها

چیریپا خود را Avá به معنای «مردم» یا Nhandeva به معنای تقریباً «ما» می‌نامند. نام چیریپا از بیرون آمد و، مانند بیشتر نام‌هایی که بیگانگان می‌گذارند، در نوشته‌ها ماندگارتر از گفتار شد. آنان از گوارانی‌ها هستند، یکی از سه شاخه‌ی باقی‌مانده در حوضه‌ی پارانا، در کنار Mbyá و Paĩ Tavyterã، و آنچه این سه را از هم جدا می‌کند گویش، جزئیات آیینی و اینکه چه کسی با چه کسی ازدواج می‌کند است، نه هیچ خطی روی نقشه. سرزمین آنان نواحی داخلی شرق پاراگوئه است، یعنی کانیندهیو، کاآگواسو، سن پدرو و آلتو پارانا، و آن‌سوی رود به ماتو گروسو دو سول، پارانا و سانتا کاتارینا در برزیل امتداد می‌یابد و جوامعی نیز در میسیونس آرژانتین دارد. این سرزمین جنگل آتلانتیک بود، جنگلی انبوه و نیمه‌گرمسیری که به باران تابستانی وابسته بود. بیشتر آن اکنون به سویا، دام و درختان اکالیپتوس تبدیل شده است، و این دگرگونی که در حدود شصت سال فشرده شده، واقعیت محوری زندگی چیریپاهاست. زبانشان، آوا گوارانی، در شاخه‌ی توپی‌گوارانی از خانواده‌ی توپیایی قرار دارد، آن‌قدر به گوارانی‌ای که پاراگوئه زبان ملی کرده نزدیک است که گفت‌وگو میان آن دو ممکن می‌شود، و در واژگان و آهنگ آن‌قدر متمایز است که کسی آن دو را با هم اشتباه نمی‌گیرد.

زندگی دینی گرد opy می‌چرخد، خانه‌ی دعا، جایی که سرود در غروب و بار دیگر پیش از سپیده خوانده می‌شود. مردان ضرب را با جغجغه‌ی mbaraka نگه می‌دارند و زنان با takuapu، یعنی تکه‌هایی از بامبو که بر کف خاکی کوبیده زده می‌شوند. نام کودک را والدین برنمی‌گزینند: در ñemongarai شامان گوش می‌دهد که روح کودک از کجا آمده و سپس بازمی‌گوید که نامش چیست. ذرت تنها یک محصول نیست، بلکه avati ete، یعنی ذرت راستین، است که هنگام برداشت تبرک می‌شود و به kagui تخمیر می‌گردد. زیر همه‌ی اینها yvy marã e'ỹ قرار دارد، یعنی سرزمین بی‌بدی، مقصدی واقعی و نه استعاره، و جست‌وجوی آن گروه‌های گوارانی را تا زمانی که هنوز در حافظه‌ی زندگان است به سوی اقیانوس در شرق راهی کرد. چیریپاها بیشتر مردمان جنگل بودند که از ردوکسیون‌ها، یعنی شهرک‌های میسیونری یسوعیان، دوری جستند و از یورش‌های برده‌گیری از سائوپائولو جان سالم به در بردند، که به آنان زمان داد اما زمین نداد. سد ایتایپو در دهه‌های 1970 و 1980 بخش بزرگی از کرانه‌ی رود را گرفت، و آنچه در دو سوی مرز پی آمد، مناقشه‌ای طولانی بر سر سندهای مالکیت و تعیین حدود است که هنوز ادامه دارد. کلیساهای انجیلی اکنون در بسیاری از جوامع برپاست. و در بسیاری از همان جوامع، opy نیز برپاست.