اروتیک کانلاها

کانلاها روستاهای خود را به شکل چرخ می‌سازند. خانه‌ها در حلقه‌ای رو به درون قرار می‌گیرند و هر کدام راهی دارند که به میدان دایره‌ای و بی‌درختی در مرکز منتهی می‌شود، پس شکل سکونتگاه همان قانون اساسی آن‌هاست: میدان جایی است که شورای مردان سپیده‌دم و بار دیگر هنگام غروب گرد هم می‌آیند تا دربارهٔ سیاست‌ها بحث کنند، و حلقهٔ خانوارها جایی است که زنان خانه‌ها را نگه می‌دارند و تبارهای خانوادگی در آن جریان دارند. مرد هنگام ازدواج به خانهٔ همسرش می‌رود و تا پایان عمر تا حدی مهمان آن خانه باقی می‌ماند. سرزمین آن‌ها سرادوی شرق ایالت مارانیائو در شمال‌شرقی برزیل است، ساوانای باز که در امتداد جویبارها با نوارهایی از جنگل‌های کناررودی بریده شده، و بیشه‌های نخل بوریتی در آن منبعی مستقل‌اند: غذا، الیاف، و مادهٔ خامی برای مسابقات کندهٔ چوب که قبیله‌های تیمبیرا به آن شهرت دارند، مسابقاتی که در آن دو تیم بخش‌های سنگین تنهٔ نخل را روی شانه حمل می‌کنند و بی‌آنکه ریتم خود را از دست بدهند، با دویدن آن را به تیم بعدی می‌سپارند. زبانشان کانلا است، که بخشی از زنجیرهٔ گویشی تیمبیرا در شاخهٔ شمالی خانوادهٔ ماکرو-ژه است و آن‌قدر به کراهو نزدیک است که گویشوران دو زبان به راحتی سخن یکدیگر را می‌فهمند. دو گروه این نام را حمل می‌کنند: رامکوکامکرا و آپانیکرا، که هرکدام روستای خاص خود را دارند. نام‌های شخصی برای پسر از دایی مادری و برای دختر از عمهٔ پدری می‌آیند، و بیش از هویت در خود دارند، زیرا نام با خود نقش‌های آیینی، جایگاهی در میدان، و عضویت در نیمه‌های اجتماعی‌ای را می‌آورد که جامعه را بسته به فصل به شیوه‌های متفاوت تقسیم می‌کنند.

جهان‌بینی بر محور خورشید و ماه می‌چرخد که نزاع‌هایشان توضیح می‌دهد چرا جهان ناقص به وجود آمد و چرا مردم می‌میرند. روایت پرکاربرد دیگری به اوخی مربوط است که رفتار بد با او به دست کانلاها توضیح می‌دهد چرا کالاهای ساخته‌شده به جای آن‌ها به بیگانگان رسید. در سال 1963 جنبش مسیحایی‌ای شکل گرفت که حول زنی بود که پیشگویی کرد این وضع برعکس خواهد شد. دامدارها با زور پاسخ دادند، کانلاها را از زمین‌هایشان راندند، و آن‌ها حدود پنج سال در سرزمین جنگلی ناآشنا تبعید ماندند پیش از آن‌که در 1968 بازگردند. اکنون مسیحیت حضور دارد، بیشتر از نوع انجیلی، اما در کنار تقویم آیینی قرار دارد و جای آن را نمی‌گیرد. بیشتر کانلاها کشاورزی و گردآوری می‌کنند و پرتغالی را به‌عنوان زبان دوم صحبت می‌کنند، و روستای حلقه‌ای هنوز به همان شکل بازسازی می‌شود.