اروتیک دومینیکنی‌های سفیدپوست

دومینیکنی‌های سفیدپوست حدود 16% از جمعیت را تشکیل می‌دهند. ریشه‌های این جامعه بیش از هر چیز به استعمار اسپانیا در نیمه‌ی شرقی هیسپانیولا بازمی‌گردد (سانتو دومینگو نخستین شهر دائمی اروپاییان در قاره‌ی آمریکا بود که در سال 1496 بنیان گذاشته شد) و همچنین به مهاجرت‌های قرن 19 و 20 از اسپانیا (به‌ویژه از جزایر کاناری، گالیسیا و آندلس پس از جنگ داخلی)، ایتالیا، لبنان-سوریه، آلمان، اتریش-مجارستان (به‌ویژه مستعمره‌ی یهودی سوسوآ که در سال 1940 برای پذیرش پناهندگان یهودی اروپایی از دست نازیسم تأسیس شد)، مجارستان، روسیه و دیگر خاستگاه‌ها. این جامعه بیشتر در سانتو دومینگو (به‌ویژه در پولیگونو سنترال و محله‌های مسکونی نخبگان)، سانتیاگو د لوس کاباییروس، لا وگا و دیگر شهرهای بزرگ، و همچنین در منطقه‌ی سیباو که از نظر تاریخی ساکنانش از تبار اروپایی بودند، متمرکز است. جامعه‌ی لبنانی-دومینیکنی در عرصه‌ی سیاست برجسته بوده و چند رئیس‌جمهور و شخصیت سیاسی با تبار لبنانی داشته است.