اروتیک مارون‌های سورینام

ماروون‌های سورینامی (Marrons به کاربرد هلندی) حدود 21.7% از جمعیت سورینام را طبق سرشماری 2012 تشکیل می‌دهند؛ این بزرگ‌ترین جمعیت ماروون ملی در هر کشوری است و پیوسته‌ترین سنت دولت‌های آزاد با ریشهٔ آفریقایی در آمریکاست که از نظر جمعیتی بیشترین اهمیت را دارد. این جامعه از بردگان آفریقایی فراری نسل گرفته که در قرن‌های هفدهم و هجدهم در درون‌بوم سورینام دولت‌های آزاد ماروون را پایه‌گذاری کردند. تلاش‌های نظامی مکرر و ناموفق دولت استعماری هلند برای سرکوب این دولت‌ها به معاهده‌های صلح 1761-1762 انجامید که حاکمیت سرزمینی ماروون‌ها را به رسمیت شناخت (معاهده‌های ساراماکا و ندیوکا که بیش از یک قرن پیش از لغو برده‌داری بسته شدند). این جامعه از شش قوم ماروون متمایز تشکیل شده که هرکدام زبان، قلمرو و سنت‌های خاص خود را دارند: ساراماکا (حدود 58,000+، بزرگ‌ترین گروه، در درون‌بوم مرکزی)، اوکان/ندیوکا (حدود 50,000+، در درون‌بوم شرقی از جمله رودخانه‌های Marowijne و Tapanahony)، پارامکان (حدود 7,000+)، آلوکو/بونی (حدود 3,000+ در سورینام و جمعیت بزرگ‌تری آن سوی مرز در گویان فرانسه)، ماتاوای (حدود 2,000+)، کوینتی (حدود 500+). زبان‌های ساراماکایی و ندیوکایی کریول‌هایی انگلیسی-پرتغالی-هلندی-آفریقایی هستند که به خوبی مستند شده‌اند و به عنوان مطالعات موردی بنیادین در زبان‌شناسی کریول به کار رفته‌اند. یونسکو در سال 2003 میراث فرهنگی جامعه ساراماکا را به عنوان شاهکار میراث شفاهی و ناملموس بشریت به رسمیت شناخت.