
سریلانکا
LKآسیای جنوبی
این کشور محل زندگی 8 گروه قومی مستند است. این صفحه دادههای فنوتیپی و جمعیتی آنها را در یک مرجع وزندهیشده ترکیب میکند: رنگ پوست، ویژگیهای چهره، بافت مو و ساختار بدن، برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی.
ترکیب جمعیتی
وزنهای ترکیب از خوداظهاری در سرشماریها و پیمایشهای جمعیتی منتشرشده به دست آمدهاند. هر ردیف به صفحهٔ اطلس گروه قومی پیوند دارد.
| گروه قومی | وزن |
|---|---|
سینهالیها | ۷۴٫۹٪ |
تامیلهای سریلانکا | ۱۱٫۱٪ |
مورهای سریلانکا | ۹٫۲٪ |
تامیلهای هندی سریلانکا | ۴٫۱٪ |
سایر سریلانکاییها | ۰٫۵٪ |
مالاییهای سریلانکا | ۰٫۲٪ |
برگرها | ۰٫۰٪ |
وداهای سریلانکا | ۰٫۰٪ |
نیمرخ فنوتیپی
جمعیت سریلانکا عمدتاً از سینهالیها (~75%) تشکیل شده است، با اقلیت قابل توجه تامیلهای سریلانکایی (~11.1%)، اقلیت مور سریلانکایی (~9.2%)، اقلیت تامیلهای هندی (~4.1%)، و همچنین جوامع کوچکتر مالاییهای سریلانکایی (~0.2%)، بورگرها (~0.04%) و ودای بومی (~0.01%). ساختار جمعیتی این کشور بازتاب حدود 2,500+ سال فرایندهای جمعیتی است، از مهاجرت هندوآریاییزبان سینهالیها در قرن پنجم پیش از میلاد، تا شبکههای گسترده تجارت اقیانوس هند در سدههای میانه (مهاجرت تامیلها و مورها)، تا حضور استعماری اروپا (پرتغالی 1505-1656، هلندی 1656-1796، بریتانیایی 1796-1948)، و سپس پویاییهای جمعیتی پس از استقلال از جمله جنگ داخلی 1983-2009.
رنگ پوست در میان جمعیت از Fitzpatrick III تا VI متغیر است، با IV-V به عنوان مقدار غالب در سطح ملی، که در میان جمعیتهای جنوب آسیا به طور متوسط از تیرهترینها هستند. موی سر عمدتاً صاف تا موجدار است (Andre Walker 1A-2C) و در بیشتر جمعیتها یکدست سیاه یا قهوهای بسیار تیره است. رنگ چشم در بیشتر جمعیتها یکنواخت از قهوهای تا قهوهای تیره است، با فراوانی بالاتر چشمهای روشنتر در خانوادههای اوراسیایی بورگر. ویژگیهای چهره با جمعیتهای مبدأ جنوب آسیا همخوانی دارد، با ویژگیهای متمایز ظریف سینهالی-تامیل-مور که در مطالعات ژنتیکی قابل تشخیص است. ودا ویژگیهای متمایزی دارند که به بنیاد دیرینه جنوب آسیا در دوران پلیستوسن نسبت داده میشود، از جمله بافت موی مجعد که در جمعیتهای گستردهتر سریلانکا کمتر دیده میشود. جمعیت بورگر توزیع فنوتیپی آمیخته اوراسیایی نشان میدهد. جوامع مالایی سریلانکایی و کافیر سریلانکا به ترتیب ویژگیهای مشخصه جمعیتهای مبدأ اندونزیایی/مالایی و آفریقایی را نشان میدهند. ساختار بدنی متوسط است؛ میانگین قد مردان بزرگسال سریلانکایی در گروههای شهری دهه 2010 تا 2020 حدود 165-168 سانتیمتر است.
نمایی توصیفی، نه داوری دربارهٔ افراد
این صفحه مجموعهٔ وزندهیشدهای از مشاهدات فنوتیپی در میان جمعیت این کشور را نشان میدهد که بر ترکیب جمعیتی برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی استوار است. فنوتیپها در هر کشوری بسیار متنوعتر از آن چیزی هستند که این مجموعه نشان میدهد؛ این یک مرجع توصیفی است، نه داوری قطعی دربارهٔ هیچ فردی.
یادداشتهای روششناسی
وزنهای ترکیب از سرشماری جمعیت و مسکن سال 2012 اداره سرشماری و آمار سریلانکا به دست آمدهاند (جدیدترین سرشماری جامع سریلانکا؛ سرشماری برنامهریزیشده 2024 در حال انجام است). سریلانکا قومیت را به عنوان متغیری مستقل از دین و زبان مادری ثبت میکند. نکات احتیاطی: (1) تمایز میان تامیلهای سریلانکایی و تامیلهای هندی از نظر سیاسی و تاریخی معنادار است، اما مرزهای آن از نظر اجتماعی سیال است، به ویژه در منطقه شهری کلمبو که این دو جامعه تا حد زیادی با هم آمیختهاند؛ (2) جمعیت ودا به طور قابل توجهی کمتر شمارش شده است، زیرا فشارهای تاریخی به سمت خودشناسی به عنوان سینهالی یا تامیل وجود داشته است؛ جمعیتهای گستردهتر منشأگرفته از ودا، از جمله سینهالیهای آمیخته با ودا و تامیلهای آمیخته با ودا، بیش از 10,000 نفر برآورد شدهاند؛ (3) جامعه بورگر از اوجهای قرن بیستم (حدود 50,000+ نفر در سال 1950) به دلیل مهاجرت به شدت کاهش یافته است؛ (4) بازسازی پس از جنگ داخلی پس از 2009 تغییرات جمعیتی در استانهای شمالی و شرقی ایجاد کرده است، با آوارگی مستند تامیلها و اسکان سینهالیها؛ (5) بحران اقتصادی پس از 2022 (فروپاشی اقتصادی سریلانکا) مهاجرت خارجی قابل توجهی ایجاد کرده که ممکن است توزیعهای جمعیتی را در سرشماریهای بعدی تغییر دهد.
منابع اصلی
- 1.Department of Census and Statistics Sri Lanka. Census of Population and Housing 2012: Final Report. Colombo: DCS; 2015.
- 2.Ranasinghe R, Tennekoon KH, Karunanayake EH, et al. Y-chromosomal STR diversity and Sinhala-Tamil-Vedda relationships in Sri Lanka. PLoS ONE. 2015;10(2):e0117921.
- 3.De Silva KM. A History of Sri Lanka. Berkeley: University of California Press; 1981.
- 4.Roberts M (ed). Collective Identities Revisited (vols 1-2). Marga Institute; 1998.
- 5.Brohier RL. Discovering Ceylon. Colombo: Lake House; 1973 (with Burgher community context).
کشورهای دیگر این منطقه
مراجع تجمیعی فنوتیپ برای کشورهای همسایه، وزندهیشده بر اساس ترکیب جمعیتی.







