اروتیک وداهای سری‌لانکا

ودا‌های سریلانکا (که با نام Wanniyala-Aetto نیز شناخته می‌شوند، نامی که این جامعه برای خود ترجیح می‌دهد و به معنای «مردم جنگل» است) بر اساس سرشماری سال 2012 حدود 0.01 درصد جمعیت سریلانکا را تشکیل می‌دهند، یعنی حدود 2,500 نفر که خود را ودا معرفی می‌کنند. جمعیت‌های بزرگ‌تری از نسل ودا وجود دارند، اما آن‌ها معمولاً به‌دلیل همسان‌سازی تاریخی خود را سینهالی یا تامیل معرفی می‌کنند. ودا‌ها گروه قومی بومی سریلانکا هستند و از نوادگان جمعیت‌های شکارچی و گردآورندهٔ پیش از سینهالی‌های این جزیره به شمار می‌روند. مطالعات ژنومی گسترده (Ranasinghe et al. 2015) نشان می‌دهند که ودا‌ها تبار ژنتیکی متمایزی نسبت به عموم جمعیت سریلانکا دارند، که با نزول از بنیانی دیرینه در جنوب آسیا در دوران پلیستوسن سازگار است. این گروه از نظر تاریخی بیشتر در شرق سریلانکا (منطقهٔ Mahiyangana و Maduru Oya) و همچنین در جوامع کوچک‌تری در منطقهٔ ساحلی جنوبی Bintenne متمرکز بود. جمعیت ودا‌ها در قرن بیستم به‌دلیل همسان‌سازی فرهنگی، جنگل‌زدایی در زمین‌های سنتی شکار و برنامه‌های اسکان مجدد سینهالی‌های بودایی به‌شدت کاهش یافت.