اروتیک نوکوئوروها

مردم Nukuoro مردمی پلی‌نزی هستند که در جزیره‌ی مرجانیِ حلقه‌ای Nukuoro زندگی می‌کنند. این آتول مرجانی در جنوب ایالات فدرال میکرونزی و در ایالت Pohnpei قرار دارد. آنان از اقوام پلی‌نزیِ جداافتاده در منطقه‌ی میکرونزی هستند و به زبان Nukuoro سخن می‌گویند، زبانی آسترونزیایی از زیرگروه پلی‌نزی که بسیار نزدیک به Kapingamarangi است. شمار آنان چند صد نفر است و جامعه‌ای از ایشان نیز در Pohnpei ساکن است.

جامعه و معیشت

Nukuoro حلقه‌ای از جزیره‌های کوچک گرداگرد یک دریاچه‌ای است و مردمش از ماهی‌گیری، برداشت نارگیل و پاندانوس، و کشت تارو در گودال‌های کمپوست‌شده زندگی می‌کنند؛ شیوه‌ی باغبانیِ فشرده‌ای که در آتول‌های پلی‌نزی رایج است. ماهی‌گیری در صخره‌های مرجانی و دریاچه، بیشترین بخش پروتئین را تأمین می‌کند و مهارت ساختن قایق و دریانوردی بسیار ارزشمند است. زندگی اجتماعی بر پایه‌ی خویشاوندی و تبارِ نسبی سامان می‌یابد، و جمعیت اندک این جزیره از دیرباز انسجام خود را از راه کار مشارکتی، توزیع مشترک غذا و سنت محلی نیرومند حفظ کرده است. این آتول در تاریخ هنر به خاطر پیکره‌های مذهبی چوبی متمایزش شهرت دارد؛ پیکره‌هایی که زمانی در خانه‌های آیینی برپا بودند و اکنون در مجموعه‌های موزه‌های جهان نگهداری می‌شوند. Nukuoro در اقیانوس آرام گشوده و تقریباً میان Pohnpei و Kapingamarangi واقع است و انزوای طولانی‌اش به حفظ زبان، هنر و سنت‌های محلی متمایزش طی قرون کمک کرده است، حتی با آنکه پیوندها با Pohnpei مردم جزیره را به زندگی منطقه‌ای گسترده‌تری کشانده است.

ظاهر و آرایش

مردم Nukuoro ظاهری پلی‌نزی دارند: پوستی قهوه‌ای، اندامی متناسب، و موهایی تیره که از موج‌دار تا صاف است. پوشاک سنتی شامل دامن‌ها و پوشش‌های کمری بافته‌شده از الیاف بود که با گرمای جزیره سازگار بود، با بالاتنه‌ای که اغلب برهنه بود و پوستی که با روغن نارگیل چرب می‌شد. آرایش شامل گردنبندهای گل، زیورهای صدف و شانه بود. این جزیره به‌ویژه با dinonga eidu شناخته می‌شود، پیکره‌های چوبی انتزاعی و صیقلی که زمانی برای نمایش خدایان ساخته می‌شدند و امروز به‌عنوان شاهکارهای مجسمه‌سازی اقیانوس آرام ستوده می‌شوند. پوشاک مدرن اکنون پوشش روزمره است، در حالی که پوشاک بافته‌شده و زیور در آیین‌ها و جشن‌ها دیده می‌شود.