اروتیک کاپینگامارانگی‌ها

مردم Kapingamarangi مردمی پلی‌نزیایی‌اند که در جزیرهٔ مرجانی Kapingamarangi در انتهای جنوبی ایالات فدرال میکرونزی زندگی می‌کنند، جزیره‌ای مرجانی و دورافتاده که در چارچوب استان Pohnpei اداره می‌شود. آنان جمعیت پلی‌نزیایی منزوی‌ای هستند که در میان میکرونزی قرار گرفته‌اند؛ به زبان Kapingamarangi سخن می‌گویند، زبانی آوسترونزیایی از زیرگروه پلی‌نزیایی، و شمارشان در جزیره چند صد نفر است، با جامعهٔ بزرگی که در روستای Porakiet در Pohnpei اسکان مجدد یافته‌اند.

جامعه و معیشت

Kapingamarangi جزیرهٔ مرجانی کم‌ارتفاع کلاسیکی است که از جزیره‌های کوچک پیرامون یک دریاچه تشکیل شده، خاکش نازک است و رودخانه‌ای ندارد. مردم این جزیره از راه ماهی‌گیری ماهرانه، پرورش نارگیل و پاندانوس، و کشت تارو در گودال‌هایی که با مواد آلی غنی شده‌اند امرار معاش می‌کنند؛ شکلی دشوار از باغبانی جزیره‌های مرجانی. منابع دریایی دریاچه و صخره‌های مرجانی در رژیم غذایی و کار روزانه نقشی محوری دارند. جامعه بر پایهٔ خویشاوندی و تبار سازمان یافته است و این اجتماع به دست‌سازه‌های ظریف، به‌ویژه حکاکی کاسه‌ها و قایق‌های چوبی و بافت برگ پاندانوس، شهرت دارد. مهاجرت به Pohnpei این جزیره را به زندگی گستردهٔ میکرونزی و اقتصاد نقدی پیوند داده، در حالی که آداب و زبان همچنان پابرجاست. این جزیره نزدیک خط استوا و در جنوب دوردست Pohnpei قرار دارد، از این رو قایق‌رانی و، بعدها، کشتی‌های دولتی ادواری مدت‌هاست که راه اصلی ارتباط آن با جهان بیرون بوده‌اند.

ظاهر و آرایه

مردم Kapingamarangi ظاهری پلی‌نزیایی دارند: پوست قهوه‌ای، اندامی تنومند، و موی تیره موجدار تا صاف. پوشاک سنتی ساده و متناسب با آب‌وهوای گرم جزیره بود، شامل دامن‌ها و کمربندهایی از پاندانوس، الیاف نارگیل و دیگر مواد بافته، که بخش بالای بدن معمولاً عریان بود. آرایه‌ها شامل گل‌آویزها، گردنبندها و دستبندهای صدفی، و شانه‌ها بود و روغن معطر نارگیل بر پوست مالیده می‌شد. بافندگی ماهرانه حصیرهای ظریف و زیورهای گوناگون تولید می‌کرد. امروزه لباس مدرن سبک و لافالافای پیچیده‌شده معمول است، و لباس بافته و گل‌آویزها در جشن‌ها، رقص و گردهمایی‌های جمعی پوشیده می‌شوند.