اروتیک سایر مردمان افغانستان

این دسته باقی‌مانده، جمعیت‌های افغان را پوشش می‌دهد که در سایر ردیف‌های ترکیب قومی شمارش نشده‌اند و حدود 4% جمعیت را تشکیل می‌دهند. از جمله: پشایی (از شاخه هندو-آریایی / داردی، شرق افغانستان، بیش از 400,000 نفر، که از نظر زبان و سنت‌های فرهنگی با جمعیت‌های همسایهٔ پشتون متفاوت‌اند)، نورستانی‌ها (هندو-آریایی / داردی، ولایت نورستان در شرق افغانستان؛ نورستانی‌ها در سال 1895 از یک سنت مذهبی متمایز پیش از اسلام به اسلام گرویدند؛ ادبیات تاریخی غربی آنان را «Kafirs» یعنی کافران و این منطقه را «Kafiristan» می‌نامید؛ نورستانی‌ها از نسل جمعیت بومی هندو-آریایی / داردی با تداوم قابل‌توجه از دوران پیش از اسلام‌اند)، پامیری‌ها (ایرانی شرقی / زبان پامیری، اسماعیلی شیعه، کریدور واخان در ولایت بدخشان، با گسترش فرامرزی به جمعیت بزرگ‌تر پامیری ساکن تاجیکستان)، قرقیزها (کریدور واخان، حدود 1,000 نفر و بیشتر، عمدتاً چوپانان کوچ‌نشین قرقیز در منطقهٔ مرتفع پامیر)، براهویی‌ها (جمعیت کوچک در جنوب افغانستان)، سیک‌ها و هندوهای افغان (جوامع کوچکی که در گذشته در کابل، جلال‌آباد و دیگر شهرهای بزرگ حضور داشتند و از دههٔ 1990 به دلیل مهاجرت به شدت کاهش یافته‌اند؛ جوامع سیک و هندوی افغان در دههٔ 1980 حدود 50,000-200,000 نفر برآورد می‌شدند، اما در سال 2024 پس از دوران طالبان و آزار و اذیت‌های بعدی، شاید به چند هزار نفر کاهش یافته‌اند)، جامعهٔ یهودی افغان (اکنون به عنوان یک جامعهٔ پیوسته در افغانستان منقرض شده است؛ زابلون سیمینتوف، آخرین یهودی کابل، پس از سال‌ها که تنها یهودی کابل بود، در سال 2021 پس از بازگشت طالبان افغانستان را ترک کرد) و سایر گروه‌های کوچک‌تر.