اروتیک پشتون‌های افغانستان

پشتون‌های افغانستان حدود 42% از جمعیت افغانستان را تشکیل می‌دهند و بزرگ‌ترین گروه قومی این کشورند. آنان بیشتر در جنوب، جنوب‌شرق و شرق افغانستان ساکن‌اند (قندهار، هلمند، زابل، اروزگان، غزنی، پکتیکا، پکتیا، خوست، لوگر، وردک، ننگرهار، کنر، لغمان، نورستان و همچنین بخش‌هایی از فراه و دیگر ولایات). جمعیت مرزی مشترکی نیز با پاکستان دارند (بیش از 37 میلیون پشتون پاکستانی که جداگانه با کد PK شمارش می‌شوند). پشتون‌ها از زمان تأسیس دولت مدرن افغانستان به دست احمدشاه درانی (1747) از نظر سیاسی و فرهنگی در افغانستان غالب بوده‌اند؛ هر پادشاه افغان و بیشتر سران دولت تا سال 2021 پشتون بوده‌اند. زبان پشتو به شاخه ایرانی شرقی از زبان‌های هندوایرانی تعلق دارد. سازمان اجتماعی پشتون‌ها بر پایه پشتونوالی (نظام افتخار قبیله‌ای) استوار است و سازمان سیاسی قبیله‌ای گسترده‌ای بر پایه اتحادیه‌های قبیله‌ای دارد (اتحادیه دُرانی / ابدالی که با خاندان سلطنتی افغانستان پیوند دارد، اتحادیه غلجی، و همچنین اتحادیه‌های کرلانی، سربانی، بتانی و غرغوشت). جنبش طالبان (در پشتو: «دانشجویان») در اوایل دهه 1990 از میان طلاب مذهبی پشتون پدید آمد و بر عرصه سیاسی-مذهبی پشتون‌ها تسلط یافته است، هم در امارت نخست طالبان (1996-2001) و هم در امارت دوم پس از 2021.