ترکمنستان

جمعیت ترکمنستان عمدتاً از ترکمن‌ها (~85%) تشکیل می‌شود، با سهم قابل توجهی از ازبک‌ها (~6.1%، که عمدتاً در امتداد مرز ازبکستان ساکن‌اند)، روس‌ها (~3.8%، که از سال 1989 به شدت کاهش یافته‌اند)، قزاق‌ها (~1.8%) و جوامع اقلیت کوچک‌تر. ساختار جمعیتی کشور بازتاب‌دهنده منشأ قومی ترک‌های اغوز در منطقه شرقی دریای خزر، فتح امپراتوری روسیه در قرن نوزدهم (نبرد خونین گوک‌تپه در سال 1881 که کنترل روسیه را تثبیت کرد)، جابه‌جایی‌های جمعیتی دوران شوروی، و بازتوزیع جمعیتی پس از سال 1991 از طریق مهاجرت روس‌ها، اوکراینی‌ها و ارمنی‌ها است. رژیم‌های نیازوف و بردی‌محمدوف پس از سال 1991 سیاست‌های گسترده ترکمن‌سازی را دنبال کرده‌اند که مهاجرت جمعیت اقلیت‌ها را شتاب داده است.

الگوهای ژنومی گسترده، جمعیت‌های ترکمن را تقریباً 60-65 درصد غرب‌اوراسیایی (منبع ایرانی) و 35-40 درصد شرق‌آسیایی (منبع مغولی-ترکی) قرار می‌دهند؛ این جمعیت‌ها کمی بیش از جمعیت‌های ازبک به سمت غرب‌اوراسیایی متمایل‌اند و به‌طور قابل توجهی بیشتر از جمعیت‌های قزاق و قرقیز. رنگ پوست در کل جمعیت گسترده ترکمن از طیف II تا IV مقیاس Fitzpatrick است که مقدار III بیشترین فراوانی را دارد. مو عمدتاً از صاف تا موج‌دار و به رنگ سیاه تا قهوه‌ای تیره است، با برخی گونه‌های روشن‌تر. ویژگی‌های چهره، ویژگی‌های مشخص ترک‌های اغوز و آمیختگی ایرانی را نشان می‌دهد (گونه‌های چین پلک با فراوانی متوسط، پل بینی بلندتر و لب‌های پرگوشت‌تر). رنگ چشم عمدتاً قهوه‌ای است و فراوانی بالاتری از چشم‌های عسلی و گونه‌های روشن‌تر دارد. جمعیت‌های اقلیت روس و اوکراینی ترکمنستان ویژگی‌های مشخص جمعیت‌های منبع اسلاوی شرقی را نشان می‌دهند. جمعیت اقلیت بلوچ ویژگی‌های مشخص جمعیت‌های منبع هندوایرانی و بلوچی را نشان می‌دهد (رنگ پوست کمی تیره‌تر و اغلب بافت مو فرفری). اندام بدن استوار است؛ میانگین قد مردان بالغ ترکمن در گروه‌های 2010s-2020s حدود 174 سانتی‌متر است.