اروتیک لوتشامپاها

لوتشامباس‌ها (که نپالی‌های بوتان نیز نامیده می‌شوند) بر اساس تخمین‌های سال 2017 حدود 18% از جمعیت مقیم بوتان را تشکیل می‌دهند، یعنی حدود 140,000+ نفر در بوتان، به‌علاوه جمعیت پناهندهٔ تاریخی قابل‌توجهی که از سال 2008 به کشورهای ثالث منتقل شده‌اند. این جامعه، جمعیت هندوی نپالی‌زبان جنوب بوتان است (ناحیه‌های ترای بوتان: سمتسه، چوخا، داگانا، تسیرانگ، سارپانگ و سامدروپ جونگکار). این جامعه از مهاجرت‌های نپالی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به ترای بوتان برای کار کشاورزی نشأت می‌گیرد، در چارچوب توسعهٔ مناطق کشاورزی دامنه‌های جنوبی در دورهٔ استعماری با نفوذ بریتانیا. این جامعه در فاصلهٔ سال‌های 1990-1993 تحت اخراج گسترده قرار گرفت، در چارچوب سیاست «One Nation One People» که دولت بوتان برای تحمیل همسویی با فرهنگ دروکپا اجرا کرد؛ حدود 100,000+ لوتشامباس به‌عنوان پناهنده به نپال گریختند و اردوگاه‌های پناهندگان در ناحیه‌های جاپا و مورانگ در جنوب‌شرق نپال برپا شد. بحران پناهندگان بوتانی که در نتیجه به وجود آمد، از طریق بازتوطین در کشورهای ثالث طی سال‌های 2008-2017 تا حد زیادی حل شد: به ایالات متحده (حدود 92,000 نفر)، کانادا (~7,000)، استرالیا (~6,500)، نروژ (~600)، هلند (~330)، دانمارک و بریتانیای کبیر، که جمعاً حدود 113,000 پناهندهٔ بوتانی بازتوطین شدند. جامعهٔ دیاسپورا در کشورهای ثالث هویت فرهنگی و سیاسی قابل‌توجهی را حفظ کرده است.