اروتیک سودانی‌های عرب

عرب‌های سودانی حدود 70% از جمعیت سودان را تشکیل می‌دهند، که هویت قومی-زبانی غالب است و عمدتاً از کنفدراسیون‌های قبیله‌ای گوناگون عرب سودانی تشکیل شده است: جعلیین (متمرکز در شمال خرطوم در امتداد نیل)، شایقیه (شمال نیل)، دناقله (منطقه دنقلا)، شکریه (شرق مرکزی سودان)، کبابیش (چوپانان شترداران کوچ‌نشین در غرب سودان)، بقاره (چوپانان گله‌دار گاوی کوچ‌نشین در کردفان و دارفور؛ زیرگروه‌های اصلی: رزیقات، مسیریه، حبانیه، بنی هلبه، تعایشه)، به‌علاوه کنفدراسیون‌های قبیله‌ای عرب دیگر. تکوین قومی عرب‌های سودانی به فتح اسلامی-عربی پادشاهی‌های مسیحی نوبه پس از قرن 7 و همچنین مهاجرت‌های قبیله‌ای عربی گسترده در قرن 14 و پس از آن از شبه جزیره عربستان و از طریق مصر بازمی‌گردد که به عربی‌شدن تدریجی لایه بومی نوبی و کوشی انجامید. مطالعات ژنومی گسترده نشان می‌دهد میانگین تبار عرب‌های سودانی به‌طور قابل توجهی آفریقایی جنوب صحرا (نوبی و گسترده‌تر شرق آفریقایی) با آمیختگی قابل توجه عربستانی است؛ عرب‌های سودانی یکی از بالاترین نسبت‌های تبار آفریقایی جنوب صحرا را در میان جمعیت‌های ملی عرب دارند.